امام حسن مجتبي (ع)

ویژه نامه شهادت امام حسن مجتبی با بیش از 100 مطلب

تا خدا پرداخت جسم وجان تن پرنمودم از غم رنج محن

                                        روی قلبم از ازل حك كرد او هست این مخلوق مجنون الحسن

عكس در سایز بزرگتر

خداحافظ، سیدجوانان بهشت!
فاطمه همت‏آبادی
خداحافظ ای پدر سخاوت، ای سید جوانان بهشت!
تو، امید دست‏های خالی بودی؛ امید پدرانی که می‏دانستند تا تو هستی، طعم گس شرمندگی را نخواهد چشید.
سید کریمان! خوان کرمت، همیشه مهیای پذیرایی بود؛ حتی برای جعده، دختر ناخلف اشعث بن قیس؛ شیطانی که آتش خدا را به بهای صد هزار درهم، از بازار معاویه خرید.
من بقیعم
من تشتم؛ همان تشتی که در تقدیرم آمده بود در روز 28 صفر سال 50، میزبان جگر پاره پاره سخاوت‏مندترین خلق خدا باشم؛ تشتی که عرق پاک جبین و زردی روی امام مجتبی علیه‏السلام را شاهد بود و شنید زمزمه «إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ»اش را... و من بقیعم! قطعه زمینی از بهشت که ملائک، سینه‏ام را می‏شکافتند برای به خاک‏سپاری کریمی که هرگز دست سائلی را رد نکرد؛ مگر آنکه به درهمی یا لقمه نانی میهمانش کرده باشد.
من میزبان کسی هستم که بخشش و کرامت وامدار اویند... __________________________________________________________
در متن نفس‏هایم، شعر غربت تو بغض می‏شود و رفتنت گریبانم را می‏فشارد.
تنهایی تو را می‏توان با همه کوه‏ها، درخت‏ها، بادها و دریاها گریست.
نوشتن با کلمات خیس از تنهایی تو سخت است؛ تو را باید با دریاها بنویسم.
اگر همه آب دریاها را هم برای نوشتن غربت تو بردارم، کم است.

2دانلود مداحی و روضه  ویژه شهادت امام حسن مجتبی از سعید حدادیان عبدالرضا هلالی حاج احمد واعظی جواد مقدم  حسین سیب سرخی حمید علیمی

     شرمنده ام از ساحت مردي بزرگوار كه دستم گرفت و رهايش كردم ؛ راهنمائي ام كرد و ره گمرهي به پيش گرفتم . شرمنده ام از خداي خودم كه هنوز قابليت جاري شدن الطافش را در وجودم فراهم نكرده ام و شرمنده ام از اينكه بندگي نكردم . مقاله زير آخرين مقاله ايست كه در اين وبلاگ بارگزاري مي شود . خسته ام نه از وب نويسي ، كه از تكرار مكررات و ناتواني من حقير در باز كردن شبهات . اميدوارم به درگهش كه مرا با دستي پر بازگرداند و شعله اي هر چند كوچك را به دستان ضعيف من روشن گرداند . به كرم و مغفرتت اي كريم ترين بخشندگان .

اتل متل توتوله / گاو حسن چه جوره / نه شیر داره نه پستون / گاوشو ببر هندسون / یک زن کردی بسون / اسمشو بزار عم قزی / دور کلاش قرمزی / آچینو واچین / یه پاتو ورچین /

     هنگامی که دکتر روازاده در مبحث تهاجم فرهنگی غرب به شعر بالا اشاره کرد ، توجهم به موضوع جلب شد و هنگامی که تأکیدش بر کلمه حسن قرار گرفت مرا واداشت تا این موضوع را بیشتر بررسی کنم .

     استاد گرمارودی این نوشته را در باب « ترانه های کودکانه » قرار می دهد و در مورد ویژگی های آن این چنین می نویسد : « این دسته از ترانه ها از لحاظ مضمون و موضوع صرفاً کودکانه است ( یعنی جامعه هدفش کودکان 6 تا 13 سال است که بهترین دوران یادگیری است . ) و به دلیل ریتم قابل توجهش و کاربردی که برای آن در نظر گرفته شده ( یک بازی ساده بدون نیاز به وسیله ) مورد استقبال کودکان قرار می گیرد به نحوی که جملات آن در ذهن کودک ماندگار می شود . »*

     ترانه مورد نظر ما علاوه بر ویژگی های فوق با سایر ترانه های کودکانۀ هم سنخ خود کمی متفاوت است ؛ زیرا مضمون آن متناسب با کاربردش نیست ( مثل ترانه گرگم و گله می برم ...) بی گمان به صورت بازی درآوردن آن نیز به خاطر استعمال بیشتر آن بوده است .

     در ضمن هنگامی که داستان ها و مثل های قدیمی ایران را زیر و رو می کنیم متوجه می شویم که برای نامگذاری شخصیت اصلی داستان ها کمتر از اسامی مذهبی استفاده شده است .این بدان خاطر است که قصه های ما قدیمی و کهن هستند و در آن دوران ها اسامی مذهبی چندان رواج نداشته است و دیگر این که ایرانیان برای اسامی مذهبی از آن رو که نام امامان معصوم (ع) است ، حرمت زیادی قائل بوده اند .

     ولی متأسفانه در چند جا از دو اسم مذهبی خاص استفاده شده است که به آن ها اشاره می کنیم .

     اول در داستان حسن کچل که نام داستان یادآور تنبلی و راحت طلب بودن است و دوم در ترانه خودمان که حسن را صاحب گاوی معرفی می کند که بر خلاف سایر گاو های دیگر که منبع خیر و برکت هستند ، نه شیر دارد و نه آلتی برای شیر دادن . در این ترانه از مهملات استفاده شده تا نوعی بی نظمی در کنار نام حسن در ذهن ها نقش ببندد . گاو بی شیردان ، بردن گاو به هندوستان ، گرفتن زن از کردستان و نامگذاری از اسامی آذربایجان که هیچ کدام ربطی به یکدیگر ندارند .

     محور اصلي داستان ها و ضرب المثل هاي حسني ديگر نيز همين وارونگي هاست . « حسن يك ، حسن دو ، حسن دسته به دسته ، حسن يك جا نشسته ، حسن چرا نمي خندي ؟... » ، « حسني به مكتب نمي رفت وقتي مي رفت جمعه مي رفت » ، « چه كاره حسني ؟ » و ... حتي اين كاربري نام در ميان نويسندگان و كارگردانان معاصر ، اين مهندسين فرهنگي جامعه آنچنان جا افتاده است كه براي هر شخصيت داستاني با ويژگي هاي فوق الذكر تنها گزينه مقابل خود را « حسن » مي بينند . « وقتي حسني مرد شد » و « حسني و لوبياي سحر آميز » از اين دستند .

     این حسن که مدام از آن سخن می رانیم ، این نام معصومی که مدام به آن حمله می شود و می خواهند ذکر آن تداعی کننده تنبلی ، راحت طلبی ، بی نظمی و نوعی کج روی باشد ، این نام معصومی که در داستان ها قرار داده شده است بی جهت نیست ؛ که اشاره ای به خود ان معصوم است . آری اولین حسن تاریخ و بزرگ ترین ایشان .

     البته نامي ديگر نيز در روايات مدرن به گوش مي رسد ، مظلوم تر از پسر ، پدر . « علي » بزرگترين مرد تاريخ كه حتي نام الهي اش جز به بزرگي بر زبان جاري نمي شود . اين روز ها به گوش مي رسد كه در شهر هاي عراق ، دزدكان خياباني را « علي بابا » مي خوانند و مي خواهند قداست زدائي كنند . بيچارگان در نام ها هم مانده اند ؛ شما را چه به دشمني بزرگان و پاك سيرتان . علي را با چپ ها چه كار ؟ اين شما ها هستيد كه خود را به كوچه چپ زده ايد و ملت به درستي ، چپ را از كوچه علي خارج كردند .

     اما بدا به حال دست های پنهانی که آگاهانه به تخریب پیکره واحد ائمه معصوم (ع) و رهبری الهی می پردازند و یا نا آگاهانه از روی ضعف شناخت در سیره آن بزرگواران ، دیگران را از ایشان دور می کنند ؛ زیرا برای خداوند بسی آشکارند . آنها كه دين جدا و دنيا را جدا مي خواهند يكي بودن ولايت و خلافت علي و فرزندش را بر نمي تابند ؛ آنها كه فكر مي كنند نقطه ضعف تاريخ ائمه شيعه را هدف قرار گرفته اند در اشتباهاتشان غلتانند و فرصت تماشاي حقيقت را از دست داده اند . سكوت علي همچون خودش حق بود و صلح حسن ، زيباترين نرمش قهرمانانه تاريخ .

* موسوی گرمارودی ، سید مصطفی ؛ شعر کودک از آغاز تا امروز ؛ سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی – تهران 1382 صص 34 و 35